Manglar
Magdalena Hart, 2024
Manglar ( 2024 )
Manglar (Spaans voor mangroveterras), geur, kluwen, bodem, kruispunt. Het mangroveterras vormt de overgangszone tussen mariene en terrestrische biomen, een ontmoetingsplaats waar de vormen en gevoeligheden van water en aarde samenkomen. Het ademt met de getijden, dagelijks volstromend en ontruimend, en behoudt een delicaat evenwicht. Mariene dieren komen hier dagelijks om te paren, eieren te leggen, voor hun jongen te zorgen en te baden in de warmte en libidinale energie.
Manglar is een transdisciplinair collectief initiatief van een groep van 7 personen gevestigd in Barcelona, met leden uit Uruguay, Brazilië, Argentinië, Colombia en Catalonië, die samenkwamen tijdens de Humedal-residency bij Wetlab in 2023. Deze ontmoetingen vonden samen in een gedeelde agenda en ontwikkelden zich tot een experimenteel project.
We stellen een cyclus van hoge libidinale energie binnen de groep voor, met als doel een ruimte te creëren voor het uitwisselen van praktijken die gecentreerd zijn rond gesitueerde wetenschappen, terwijl we intensief met Wetlab samenwerken.
Onze benadering houdt in dat we een reeks praktijken ervaren die door de groep zijn voorgesteld, geframed vanuit het perspectief van "gesitueerde wetenschappen". Deze praktijken zoeken verbinding te maken met en verschillende werelden te betoveren, waarbij de nadruk ligt op de de-universalisering van wetenschappelijke gebaren. Dit houdt in: ten eerste, het lichaam van de wetenschapper opnemen als zowel positie als plaats; ten tweede, methoden erkennen en ontwikkelen om met meer-dan-menselijke posities binnen experimentele netwerken in gesprek te gaan; en ten derde, de relatie tussen fictie, performativiteit en wetenschap verkennen.
De structuur van het project begint met radicale contaminatie, waarbij organismen, culturen en vuil worden vermengd, en eindigt met decontaminatie, scheiding en ruimtebeveiliging, als spiegel van een getijdencyclus van hoogwater en laagwater.
Onze praktijken omvatten: Culturen (bacteriën, schimmels, planten en symbiotische situaties), Multispecies Orakels, Therolinguïstische Wetenschapscommissie, Gesitueerde Gereedschappen, Metamorfose van Materie, Pauze en Rust, en Consortium voor Decontaminatie en/of Sterilisatie. Ons doel is om praktiekeckologieën te verkennen die geworteld zijn in spel, plezier en experimenteren, intimiteiten tussen soorten te bevorderen en wetenschappelijke conventies uit te dagen.
We streven ernaar om gesitueerde wetenschap te verkennen door ervaringen, gereedschappen en methodologieën te weven die universele idealen in natuurlijke kennis ter discussie stellen. We zoeken naar het ontwikkelen van onderzoeksstrategieën waarbij problemen en vragen voortkomen uit nauwe dialogen met niet-menselijke organismen, onderzoek decentraliseren en ontdekkingshorizonten verbreden om ons vermogen om naar deze organismen te luisteren te vergroten.
Manglar (Spaans voor mangroveterras), geur, kluwen, bodem, kruispunt. Het mangroveterras vormt de overgangszone tussen mariene en terrestrische biomen, een ontmoetingsplaats waar de vormen en gevoeligheden van water en aarde samenkomen. Het ademt met de getijden, dagelijks volstromend en ontruimend, en behoudt een delicaat evenwicht. Mariene dieren komen hier dagelijks om te paren, eieren te leggen, voor hun jongen te zorgen en te baden in de warmte en libidinale energie.
Manglar is een transdisciplinair collectief initiatief van een groep van 7 personen gevestigd in Barcelona, met leden uit Uruguay, Brazilië, Argentinië, Colombia en Catalonië, die samenkwamen tijdens de Humedal-residency bij Wetlab in 2023. Deze ontmoetingen vonden samen in een gedeelde agenda en ontwikkelden zich tot een experimenteel project.
We stellen een cyclus van hoge libidinale energie binnen de groep voor, met als doel een ruimte te creëren voor het uitwisselen van praktijken die gecentreerd zijn rond gesitueerde wetenschappen, terwijl we intensief met Wetlab samenwerken.
Onze benadering houdt in dat we een reeks praktijken ervaren die door de groep zijn voorgesteld, geframed vanuit het perspectief van "gesitueerde wetenschappen". Deze praktijken zoeken verbinding te maken met en verschillende werelden te betoveren, waarbij de nadruk ligt op de de-universalisering van wetenschappelijke gebaren. Dit houdt in: ten eerste, het lichaam van de wetenschapper opnemen als zowel positie als plaats; ten tweede, methoden erkennen en ontwikkelen om met meer-dan-menselijke posities binnen experimentele netwerken in gesprek te gaan; en ten derde, de relatie tussen fictie, performativiteit en wetenschap verkennen.
De structuur van het project begint met radicale contaminatie, waarbij organismen, culturen en vuil worden vermengd, en eindigt met decontaminatie, scheiding en ruimtebeveiliging, als spiegel van een getijdencyclus van hoogwater en laagwater.
Onze praktijken omvatten: Culturen (bacteriën, schimmels, planten en symbiotische situaties), Multispecies Orakels, Therolinguïstische Wetenschapscommissie, Gesitueerde Gereedschappen, Metamorfose van Materie, Pauze en Rust, en Consortium voor Decontaminatie en/of Sterilisatie. Ons doel is om praktiekeckologieën te verkennen die geworteld zijn in spel, plezier en experimenteren, intimiteiten tussen soorten te bevorderen en wetenschappelijke conventies uit te dagen.
We streven ernaar om gesitueerde wetenschap te verkennen door ervaringen, gereedschappen en methodologieën te weven die universele idealen in natuurlijke kennis ter discussie stellen. We zoeken naar het ontwikkelen van onderzoeksstrategieën waarbij problemen en vragen voortkomen uit nauwe dialogen met niet-menselijke organismen, onderzoek decentraliseren en ontdekkingshorizonten verbreden om ons vermogen om naar deze organismen te luisteren te vergroten.